Maandagmorgen

Die bewuste zondagmorgen dat wij het schip wat zich in de dijk had geboord vast zagen zitten zongen we in de kerk psalm 107.

Zij, die de zee bevaren
Met schepen, rijk bevracht,
Zien op de grote baren
Gods wijsheid, gunst en macht;
Daar leren zij de daan,
Des Heeren klaar bemerken
En in de diepe paan
Zijn grote wonderwerken.

Ik  fluisterde in Paula’s  oor:”Dat slaat vast op die kapitein die in de dijk gevaren is. De kerk was eivol en buiten gierde een kille wind die iets van trek langs de oude muren van het kleine kerkje liet gaan. De man die ontzettend vals zingt (alsof er een paar ijzeren pannen over een keukenvloer kletteren) was gelukkig ver naar voren gaan zitten en ik verheugde me al op het effect dat hij zou scoren bij de dames naast hem. Geen groter vermaak dan leedvermaak niet waar? Maar ze deden net of ze niets hoorden en alsof alles oké was terwijl ik uit ervaring weet dat het ….Nou ja laat ik zeggen: heel pijnlijk klinkt. “Maar God vind het vast mooi,” zegt Paula. Ik weet niet hoor? Ik geloof in wonderen maar deze gedachte overtreft mijn geloof. Voor de miendobbelstenen onder ons nog even mijn zojuist gehaalde boodschappen en daar moeten jullie het maar mee doen.

P.s werd vanmorgen vreemd genoeg wakker met de smaak van gebakken kuit op de lippen uit Spakenburg. Heel vreemd!

Comments

[Geplaatst door: Ada]

Daar ga ik met m'n kroketten ...

[Geplaatst door: Peter (Clint)]

Hahahah sorry Ada dat is waar ook. Ehh ergens zat er ook een vleugje panneermeel bij. Haha. Bedankt voor het lachen...